3. Smoki - czy naprawdę mogłyby istnieć?

 Cześć!

Jakiś czas temu rozmawialiśmy na wykładzie o smokach, próbując ustalić, jakie byłyby, gdyby rzeczywiście istniały. Zaczęliśmy od podstawowego pytania: czym właściwie byłyby te mityczne stworzenia? Ptakiem, płazem, ssakiem, a może gadem? Analizując ich wyobrażony wygląd pod kątem biologii, doszliśmy do wniosku, że najbardziej przypominałyby gady. Wskazują na to charakterystyczne cechy, takie jak łuski, długie pazury, ogon oraz masywna budowa ciała. Z drugiej strony, jeśli potrafiłyby latać, musiałyby posiadać również cechy ptaków.


Kolejnym naszym pytaniem, nad którym się zastanawialiśmy było: czy byłyby zagrożeniem dla księżniczek? Prawdopodobnie nie, najbardziej realistyczną opcją wydaje się być dieta roślinna. A czy mogłyby ziać ogniem? To jest już trudniejsza sprawa, ale tak, mogłyby. Musiałyby wtedy wytwarzać jakiś łatwopalny gaz, na przykład - tak jak krowy - metan, a następnie tworzyć iskrę, która powodowałaby zapłon tego gazu.


Zastanawialiśmy się też nad tym gdzie żyłyby smoki. Pojawiło się wiele odpowiedzi, ale najbardziej przekonujące były dziuple, które zapewniałyby im bezpieczeństwo w trakcie snu.


Choć wydaje się że smoki istnieją tylko w naszej wyobraźni, to można odnaleźć ich ślady w rzeczywistości! Przykładem są ważki, których angielska nazwa (dragonfly) oznacza „latający smok”. Istnieją także zwierzęta które przypominają swoim wyglądem smoki, na przykład lelkoczub uszaty. To średniej wielkości ptak, który według mnie wygląda jak Szczerbatek z bajki „Jak wytresować smoka”.


Zaskakujące w tym wszystkim jest to, że mimo że te zwierzęta nigdy nie istniały, to od tak dawna są żywe w kulturze i wszędzie przedstawiane są naprawdę podobnie. W legendach, baśniach, rzeźbach, a nawet w herbach miejscowości. Przykładem ostatniego może być m.in. Orneta.


Taka analiza może mieć bardzo dużą wartość. Łączenie wyobraźni z naukowym myśleniem pozwala rozwijać kreatywność, a jednocześnie uczy formułowania logicznych wniosków oraz szerszego spojrzenia na rzeczywistość. Dzięki temu uczniowie mogą lepiej rozumieć świat. W takim podejściu dzieci nie mogą po prostu zaakceptować, że coś istnieje - ważne w tym wypadku jest łączenie faktów i odnajdywanie odpowiedzi na pytania, które nie zawsze są tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać.


Do zobaczenia w następnym wpisie!



Szczerbatek

Lelkoczub uszaty


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

1. Pierwsze refleksje, Muzeum Przyrody i kamishibai

Obraz
Cześć! Tym wpisem rozpoczynam mój własny dziennik refleksji. Nie wiem jak mi to wyjdzie, ponieważ nigdy nie prowadziłam żadnego rodzaju dziennika dłużej niż przez miesiąc. Liczę na to, że praca nad nim pomoże mi bardziej poukładać myśli, docenić doświadczenia danego tygodnia i wypracować regularność. Mam na imię Ania. Uwielbiam słuchać muzyki, ale także śpiewać. Jestem też fanką Formuły 1, której sezon zaczął się właśnie w tym tygodniu, więc jestem bardzo podekscytowana tym co będzie działo się na torze w tę niedzielę. Ważną informacją jest również to, że studiuję pedagogikę przedszkolną i wczesnoszkolną. 4 marca w ramach ćwiczeń z edukacji społeczno-przyrodniczej razem z całą grupą wybraliśmy się do Muzeum Przyrody w Olsztynie. Na początku każda z dziewczyn dostała od pani prowadzącej kartki z dwoma zadaniami. Musiałyśmy znaleźć 3 konkretne zwierzęta i odpowiedzieć na pytania dotyczące różnych sytuacji. Ja musiałam zaproponować zajęcia dotyczące wody. Wizyta w muzeum była bardzo inter...
Czytaj więcej

2. Początek wiosny - pierwsze kwiaty i zapach deszczu.

Obraz
Cześć! Witam ponownie w moim dzienniku refleksji. Miniony czas przyniósł mi wiele momentów, które skłoniły mnie do przemyśleń i uważniejszego patrzenia na to, co dzieje się wokół nas. Przede wszystkim w końcu w powietrzu ponownie było czuć wiosnę. Po tak długim czasie szarości i zimna znowu na trawnikach pojawiły się przebiśniegi i krokusy, a na krzewach można było dostrzec się pierwsze pączki kwiatów. Zawsze lubię ten moment przejścia z zimy do wiosny, czuję że wtedy wszystko powoli budzi się do życia i pojawia się radość na coraz cieplejsze dni. Jedną z najprzyjemniejszych chwil ostatniego czasu był spacer nad jeziorem z moim pieskiem Figo. W pewnym momencie złapał nas pierwszy wiosenny deszcz. Bardzo lubię doświadczać deszczu na dworze, powietrze robi się wtedy wyjatkowo świeże i pojawia się ten przyjemny zapach. Trochę się tym zainteresowałam i dowiedziałam się, że został on nazwany w 1964r. przez australijskich badaczy terminem "petrichor". Pochodzi z geosminy, która uwa...
Czytaj więcej