4. Nietypowy wykład - zajęcia w plenerze.

Cześć! Po przerwie wracam do publikowania wpisów na blogu, więc bez zbędnego przedłużania wstępu zapraszam do czytania. Dzisiejszy wpis będzie o zajęciach w terenie. Czy warto je w ogóle prowadzić? Jak je zorganizować żeby dzieci były zaciekawione i zaangażowane? Zastanów się razem nad tymi pytaniami. 22 kwietnia, jak co tydzień, mieliśmy wykład z edukacji społeczno-przyrodniczej. Był on jednak wyjątkowy, ponieważ odbył się w plenerze. Nasze zajęcia rozpoczęliśmy pod wydziałem. Już tam zatrzymaliśmy się, aby doświadczyć przyrody w niecodzienny sposób, angażując wiele zmysłów. Niektórzy z nas spróbowali wtedy pączków brzozy, okazało się, że są naprawdę przyzwoite w smaku. Przypominają trochę sałatę, więc jeśli się nie boicie (a nie ma czego) zachęcam do spróbowania. Nie dość, że są jadalne to w dodatku zdrowe, zawierają one wiele witamin i białka. Dalej poszliśmy zobaczyć skrzyp polny i przepięknie kwitnące drzewa wiśni. Podczas tej części spaceru szukaliśmy także owadów. Znaleźliśmy między innymi biedronkę (niestety już nieżywą). Idąc później w stronę naszego kortowskiego jeziora zauważyliśmy hotel dla pszczół, skrzyneczkę, w której osy stworzyły rok wcześniej pokaźne gniazdo i „domek” dla jeży, który być może pomógł jakiemuś z nich przetrwać zimę. Gdy dotarliśmy nad wodę udało nam się zaobserwować kilka zwierząt żyjących w wodzie, aby lepiej się im przyjrzeć złapaliśmy je do obserwacji. Zobaczyliśmy między innymi ropuchę (NIE ŻABĘ! Pan Profesor uświadomił nas, że to nie to samo i nie każdy płaz bez ogona jest automatycznie żabą) i raka amerykańskiego, który zdecydowanie wzbudził najwięcej emocji, a wiele z nas odważyło się go potrzymać w ręce. Na tym zakończył się nasz wykład. Wszystko to było bardzo inspirujące w drodze do zostania nauczycielką. Teraz wiem, jak bardzo warto prowadzić lekcje w terenie. Przyroda „na żywo” zaciekawia dużo bardziej niż nawet najciekawsze książki przyrodnicze. Możliwość dotknięcia, usłyszenia czy nawet spróbowania czegoś sprawia, że dzieci nie tylko będą słuchać, ale naprawdę aktywnie uczestniczyć w uczeniu się. Doświadczenie sprawia, że wiedza zdobyta podczas zajęć zdecydowanie dłużej zostaje w pamięci. Kluczem do dobrze zorganizowanych zajęć w plenerze jest pozwolenie dzieciom na odkrywanie świata samodzielnie. Najważniejsze jest zaciekawienie i pokazanie jak wiele rzeczy można odkryć w przyrodzie, jeśli podejdzie się do niej z bardziej praktycznej, a nie czysto teoretycznej strony. Mam nadzieję, że w przyszłości będę potrafiła podczas prowadzenia zajęć zarażać moich uczniów ciekawością świata poprzez jego doświadczanie. Do zobaczenia w następnym wpisie!

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

1. Pierwsze refleksje, Muzeum Przyrody i kamishibai

Obraz
Cześć! Tym wpisem rozpoczynam mój własny dziennik refleksji. Nie wiem jak mi to wyjdzie, ponieważ nigdy nie prowadziłam żadnego rodzaju dziennika dłużej niż przez miesiąc. Liczę na to, że praca nad nim pomoże mi bardziej poukładać myśli, docenić doświadczenia danego tygodnia i wypracować regularność. Mam na imię Ania. Uwielbiam słuchać muzyki, ale także śpiewać. Jestem też fanką Formuły 1, której sezon zaczął się właśnie w tym tygodniu, więc jestem bardzo podekscytowana tym co będzie działo się na torze w tę niedzielę. Ważną informacją jest również to, że studiuję pedagogikę przedszkolną i wczesnoszkolną. 4 marca w ramach ćwiczeń z edukacji społeczno-przyrodniczej razem z całą grupą wybraliśmy się do Muzeum Przyrody w Olsztynie. Na początku każda z dziewczyn dostała od pani prowadzącej kartki z dwoma zadaniami. Musiałyśmy znaleźć 3 konkretne zwierzęta i odpowiedzieć na pytania dotyczące różnych sytuacji. Ja musiałam zaproponować zajęcia dotyczące wody. Wizyta w muzeum była bardzo inter...
Czytaj więcej

2. Początek wiosny - pierwsze kwiaty i zapach deszczu.

Obraz
Cześć! Witam ponownie w moim dzienniku refleksji. Miniony czas przyniósł mi wiele momentów, które skłoniły mnie do przemyśleń i uważniejszego patrzenia na to, co dzieje się wokół nas. Przede wszystkim w końcu w powietrzu ponownie było czuć wiosnę. Po tak długim czasie szarości i zimna znowu na trawnikach pojawiły się przebiśniegi i krokusy, a na krzewach można było dostrzec się pierwsze pączki kwiatów. Zawsze lubię ten moment przejścia z zimy do wiosny, czuję że wtedy wszystko powoli budzi się do życia i pojawia się radość na coraz cieplejsze dni. Jedną z najprzyjemniejszych chwil ostatniego czasu był spacer nad jeziorem z moim pieskiem Figo. W pewnym momencie złapał nas pierwszy wiosenny deszcz. Bardzo lubię doświadczać deszczu na dworze, powietrze robi się wtedy wyjatkowo świeże i pojawia się ten przyjemny zapach. Trochę się tym zainteresowałam i dowiedziałam się, że został on nazwany w 1964r. przez australijskich badaczy terminem "petrichor". Pochodzi z geosminy, która uwa...
Czytaj więcej

3. Smoki - czy naprawdę mogłyby istnieć?

Obraz
  Cześć! Jakiś czas temu rozmawialiśmy na wykładzie o smokach, próbując ustalić, jakie byłyby, gdyby rzeczywiście istniały. Zaczęliśmy od podstawowego pytania: czym właściwie byłyby te mityczne stworzenia? Ptakiem, płazem, ssakiem, a może gadem? Analizując ich wyobrażony wygląd pod kątem biologii, doszliśmy do wniosku, że najbardziej przypominałyby gady. Wskazują na to charakterystyczne cechy, takie jak łuski, długie pazury, ogon oraz masywna budowa ciała. Z drugiej strony, jeśli potrafiłyby latać, musiałyby posiadać również cechy ptaków. Kolejnym naszym pytaniem, nad którym się zastanawialiśmy było: czy byłyby zagrożeniem dla księżniczek? Prawdopodobnie nie, najbardziej realistyczną opcją wydaje się być dieta roślinna. A czy mogłyby ziać ogniem? To jest już trudniejsza sprawa, ale tak, mogłyby. Musiałyby wtedy wytwarzać jakiś łatwopalny gaz, na przykład - tak jak krowy - metan, a następnie tworzyć iskrę, która powodowałaby zapłon tego gazu. Zastanawialiśmy się też nad tym gdzie ży...
Czytaj więcej